Burenapp

Standaard

SocialMedia is toch wel handig. En dan met name de groepsapp. In onze wijk is er ook één en daar zijn wij ook aan verbonden. Gisteravond rond tienen kreeg Hennie een bericht binnen dat de deur van onze buurvrouw open stond. Hij was zelf aan het werk en daarom ging ik even kijken. Er stonden al wat buren bij en omdat zij wat gingen regelen, ging ik weer naar binnen. Hennie belde intussen naar haar, maar ze nam niet op. Er werd op het raam geklopt en toen ik de deur opendeed, stonden er veel buurtgenoten op straat en aan de overkant stonden er buren in de deur. Wat een mooi gevoel gaf dat, zoveel saamhorigheid. De buurman van schuin aan de overkant vroeg of ik samen met hem een rondje in het huis van de buurvrouw wilde maken om te kijken of alles in orde was en daarna vervolgens de deur dicht te doen.  Het is toch wel raar om zo in een ander huis in alle kamers te kijken. Gelukkig was alles in orde en kon iedereen weer naar huis. Toen de buuf later die avond thuiskwam en door Hennie werd bijgekletst en ze de appjes had gelezen, was ze geschrokken en erg blij dat er zo goed gereageerd was. Ze heeft zich gelijk ook aangemeld en iedereen bedankt….Ja via de groepsapp.

 

Immenstaad am Bodensee 2016

Standaard

Donderdag 16 juni Regen.

Luxemburg

We vertrekken om negen uur  richting Maastricht. De drukte/werkzaamheden bij Maastricht valt mee. We hebben onze eerste stop. We drinken koffie en eten onze boterhammen op. We strekken onze benen en Hennie neemt het stuur over. Door regen en slechte bewegwijzering/ grote rotonde duurt het even voor we de juiste snelweg naar Luxemburg gevonden. Het blijft regenen en na twee uur rijden geeft de tomtom aan dat we er zijn. Het is een drukke doorgaande weg en we volgen de tomtom die ons via de achteruitgang naar het parkeerterrein stuurt. Het is een heel groot 4 sterren hotel met vele faciliteiten zoals, sauna, fitness, en zwembad. De gasten zijn voornamelijk zakenmensen. Wij hadden een aanbieding, dus gaan we met volle teugen van dit hotel genieten. Het is gezellig druk. De hotelkamer ziet er mooi uit en nadat we alles hebben bekeken gaan we met de bus naar de stad. We moeten eerst goed kijken welke halte we moeten hebben. We steken de drukke weg over. Er gaan drie bussen, dus lang hoeven we niet te wachten. Toch gaan er eerst nog een aantal touringcar bussen voorbij.  Het is een kort ritje naar het centrum en we drinken koffie op het plein. We lopen in  leuke straatjes met restaurantjes waar obers je naar binnen praten. We kiezen deze keer voor de Mexicaan. Hennie neemt Chili Con Carne en ik een kipwrap. Het is lekker. We nemen een heel zoet toetje. Als we weer buiten zijn zitten er op het podium muzikanten klaar. Het is een fanfare orkest. Ze gaan zo beginnen met spelen. We blijven even wachten. Als ze net begonnen zijn zien we een paar laatkomers komen die alvast hun trompet uit hun hoes pakken om zo direct na het beëindigen van het eerste lied bij te schuiven. De dirigent komt even bij de laatkomers een praatje maken. Het is niet echt druk. We staan in het laatste streepje zon en als deze verdwijnt is het gelijk koud. We lopen weer verder en horen in een straat een muziekbandje. Het is in een dure straat waar ook nog gewinkeld wordt. We luisteren en kijken tegelijkertijd naar de sjieke mensen die inkopen doen in  juweliers of winkels van Vuitton. We bekijken zelf ook de etalages van de juweliers. We gaan weer met de bus terug naar het hotel. We gaan naar de lobby waar het erg druk is met voornamelijk mannen die naar het EK voetbal kijken. We nemen een wijntje en gaan op een bank zitten waar we ook naar het voetbal kijken. Er zit een Nederlands echtpaar naast ons waarvan de vrouw in haar  E-reader leest. Aan de bar zitten twee vrouwen geanimeerd te kletsen, waarvan de één steeds aan het woord is. Er komt een grote groep zakenmensen binnen en gaat zodanig zitten dat iedereen nog tv kan kijken. Ze bestellen champagne en hebben duidelijk iets te vieren. We kijken de wedstrijd uit en gaan dan naar onze hotelkamer.

dsc00745

Vrijdag 17 juni Regen met onweer en opklaringen

Kleine side-seeing en Noodweer

De bedden liggen heerlijk en het ontbijt is erg uitgebreid en erg goed verzorgd. We genieten ervan. We lopen naar de bus. Er komen drie mensen aan, vader met twee kinderen. Hij vraagt in het Duits of wij weten hoe laat de bus komt en waar ze er uit moeten. We praten verder in het Engels, dat komt hem ook beter uit. We hebben een leuk gesprek. We kopen in de bus een dagkaart en drinken eerst koffie op een terras. We zitten buiten op het verwarmde terras. Het is regenachtig en fris. Er is genoeg te zien. Een zwerver die maar op één sandaal loopt. Een man die drie keer rond het plein loopt. Een zakenman die wat heen en weer drentelt en duidelijk op iemand wacht. Hij vraagt aan het meisje wat op het terras zit naar haar naam. Als zij niet degene is die hij zoekt, gaat hij aan een tafeltje zitten. Hij heeft een date of een gesprek met een sollicitante. Uiteindelijk komt ze eraan. Waarschijnlijk is dat laatste het geval. We lopen naar het einde van de straat. De brug wordt gerenoveerd en zit in de steigers. Onder de brug zien we een groot park. We lopen bovenlangs naar een andere brug met mooie bogen. We zien dat het hier wat ongezelliger wordt. We lopen terug en zien een winkeltje waar je een ticket kan kopen voor de toeristische bus die een kleine route rijdt. We besluiten deze te doen, ook gezien het slechte weer. We gaan bovenin zitten onder een afdak. Er is veel te zien en een Nederlandse gids vertelt bijzondere wetenswaardigheden via een oortje. Als het inderdaad gaat regenen gaan de sluizen open. De straat staat blank. We stappen uit bij de Mall centrum. Er zijn veel winkels en restaurantjes. We eten een heerlijk broodje bij de bakker waar het erg druk is. We lopen er verder doorheen en wachten op de bus die ons naar het volgende stop brengt. Het treinstation is het centrale punt van de bussen en het is erg druk met auto’s. Ze toeteren veel en lang. Ze zijn ook bezig met wegwerkzaamheden, zoals elders in de stad. We kijken in de hal. Een mooie grote hal met een indrukwekkend plafond, en ramen met glas in lood. We lopen de straat in en kijken wat winkels. We zien een donkere lucht en gaan schuilen bij een patatkraam met een groot terras met parasols.  Hier is, zoals bij bijna alle terrassen, een groot tv scherm is waarop je voetbal kan bekijken. De bui barst los en het regent pijpenstelen. We lopen als het droog is terug naar het station en wachten op de toeristische bus. Hij heeft wat moeite om bij de halte te komen vanwege het drukke verkeer. Hij heeft ook een gebarend akkefietje met een andere weggebruiker. Hij opent de achterdeur waar Hennie instapt en als ik wil instappen sluit hij de deur. Ik stap voorin en de chauffeur wil de kaartjes zien en snauwt. Als ik de trap omhoog loop, trekt de chauffeur op en knal ik hard tegen de achterwand op. Lekker hoor, zo’n gefrustreerde chauffeur. We stappen bij het eindpunt uit. Door de vele regenval zijn de schoenen van Hennie helemaal doordrenkt en gaan we eerst terug naar het hotel om droge schoenen aan te doen. Als we met de bus wegrijden stortregent het en als we uitstappen stortregent het nog steeds. We wachten even bij het bushuisje voordat we teruglopen naar de ingang van het hotel. We wachten in het hotel even totdat de bui wat minder wordt. Als we weer met de bus wegrijden stappen we twee halte’s eerder uit. Gelukkig is het droog. We willen naar de beneden gelegen wijk waar een riviertje loopt. We lopen richting de weg die naar beneden leidt en komen uit bij een brug waar het riviertje onderdoor stroomt. Bovenaan de weg tegen de berg aan staan leuke huisjes en nog hoger loopt een spoorbaan waar net een trein langskomt. Hij verdwijnt soms achter de bomen. Ook vliegen er vliegtuigen laag over, omdat het vliegveld dichtbij ligt. We lopen onder de grote autobrug(Groothertogin Charlotte brug of Rode brug)die het oude deel van de stad met het nieuwe deel verbindt. (Vallei van de Alzette). De pijlers van de brug zijn enorm en hoog. Een imposant gezicht. We lopen de wijk verder in en proberen een andere weg te vinden om weer in de bovenstad/centrum  te komen. We zien een hoog smal ijzeren gebouw wat erg lijkt op een lift. Deze is al een tijdje buiten werking en heeft in het verleden dienst gedaan om mensen van de benedenstad naar de bovenstad te vervoeren. We lopen de straat in en zien een bushalte. Gelukkig komt de bus er snel aan en we stappen in. Deze bus rijd niet naar het centrum en stappen we over op een andere bus die weer via deze wijk naar het centrum rijdt. Zo krijgen we een Side Seeing door de wijk. Het begint te stortregenen, compleet met windvlagen en onweer. Gelukkig zitten we droog. We zien mooie gebouwen en leuke kleine huisjes en rijden door kleine smalle straatjes. We rijden de wijk uit en gaan omhoog. Bij het centrum stappen we uit en gaan op zoek naar een Turks restaurant. Het regent weer. Tijdens het eten kijken we voetbal. Overal zijn tv schermen en overal staat voetbal op. Als het redelijk droog is lopen we terug richting het plein waar andere muzikanten alweer klaar zitten. Het is wat drukker. We drinken koffie bij Mac en lopen terug naar de bus. Als we daar op wachten, komen ineens de mensen van die ochtend bij ons staan. We raken aan de praat en zij komen uit Ohio. Ze zijn een rondtoer door Europa aan het maken en zijn dochter wil graag naar Parijs, wat voor hem niet zo hoeft. Hij vertelt over de stormen in zijn stad, waarbij de ene kant van de straat getroffen wordt en de andere kant in tact blijft. Bizar. Iedereen heeft een schuilkelder. In het hotel kijken we naar voetbal.

 

dsc00780dsc00782charlotte-luxenburg

Zaterdag 18 juni regen en koud

Dwarse Tomtom en Hoog water

We ontbijten op ons gemak en vertrekken naar de stad om bij Mc een kop koffie te drinken. Gelukkig vinden we snel een parkeerplek.  De zwerver met de kapotte sandaal krijgt of koopt drie hamburgers en later koopt hij er nog een. Kijkt met nietszeggende ogen naar buiten. Op het plein is een kleine rommelmarkt met veel servies, sieraden en antieke dingen. Er is ook weer muziek van een fanfare en nu waren er meer mensen die luisterden. We lopen terug naar de auto en gaan op weg naar Immenstaad. Het duurt even voor we de stad uit zijn en op de goede snelweg komen. Het regent zo nu en dan. We rijden via Frankrijk naar Straatsburg en als we bij de tolweg zijn ga ik achter het stuur. Het is droog en we kunnen lekker doorrijden. Het is stijgen en dalen. Vlak voor straatburg eindigt ook de tolweg en Hennie mag de drukte weer in met rijden. Het begint weer flink te regenen. Het is druk en we rijden even later Duitsland in. Als we op twee uur afstand van onze eindbestemming zijn, kopen we bij een Lidl alvast wat boodschappen. Omdat we honger hebben, kopen we ook brood/boter en beleg en picknicken we in de auto, terwijl het buiten pijpenstelen regent. Het laatste stuk zegt de tomtom doe het zelf maar. Gelukkig hebben we op de telefoon een back-up, en dankzij de bekendheid van vorig jaar rijden we al snel Immenstaad binnen. We worden begroet door de eigenaresse en ze loopt mee naar de woning en leidt ons rond. Het is lekker ruim en gezellig. Zoals vorig jaar staat er nu ook appelsap en appels op tafel. Ze legt nog wat uit en laat zien waar we de auto in de garage kwijt kunnen. Dat is nog een hele klus om de Rovert netjes in de box te zetten. Over het algemeen zijn het hier in Duitsland kleinere auto’s. Ook de inrit is heel steil. We lopen naar de supermarkt en deze is tot 22.00 open en kopen nog wat boodschappen voor de zondag. We pakken de koffers uit en gaan op zoek naar een restaurantje. We wilden eigenlijk gewoon wat bij de cafetaria eten, maar die is er niet, en dus  eindigen we bij de turk. Ik wilde niet zoveel maar kon het laatste beetje meenemen. Voorlopig maar geen turk meer. Als we thuis komen, gooien we onze schoenen uit en kunnen we eindelijk uitrusten. Ik dacht dat er een bad zou zijn, maar waarschijnlijk hebben ze deze douche gerenoveerd, want hij is luxe met douchekop met drie standen, een regendouche en een stenen zitbank, met leuke uitsparingen in de muur voor je shampoo. En heerlijk warm water.

dsc00795dsc00793

Zondag 19 juni bewolkt en regen

Doorweekte wandeling

We hebben heerlijk geslapen en de voorspelling voor vandaag is regenachtig en fris. We gaan toch een wandeling door het dorp maken. We gaan eerst naar de steiger en zien dat het water behoorlijk hoog staat. Langs de oever waar de struiken eigenlijk op land staan staan nu onder water. Ook de Bodensee is gestegen. De boten in de haven liggen hoog en als we teruglopen zien we dat het water nu over het wandelpad stroomt. We lopen de straat in waar het privéstrand ligt voor de gasten van ons vakantiehuis. We vinden inderdaad de ingang en het is best groot. Verderop is een camping waar we doorheen lopen en bij de uitgang lopen we weer terug richting centrum. We zien een wandelbordje met het dorp Kippenhousen 2 kilometer. Er schijnt hier een heerlijk restaurant te zijn en we willen daar later deze week gaan eten. Er is ook een poppenmuseum met café. We gaan erheen om daar een kop koffie te gaan drinken. Als we net op weg zijn begint het wat te druppelen. Ach, misschien een bui en we hebben een plu. Maar als we een kilometer verder zijn schuilen we onder het dak van een boerderij en houd het op met zachtjes regenen. We blijven een kwartiertje wachten, maar besluiten door te lopen. Er zijn meer mensen die wandelen. Ik kijk naar het bordje en stap midden in een plas. We zien een hotel en een pizzeria, maar verderop zien we het café waarin ook het poppenmuseum gelegen is. Het poppenmuseum doen we later deze week. Later zal duidelijk worden dat het poppenmuseum er niet meer is. Er zitten wat mensen in het café. Het is er heel huiselijk met verschillende zitjes. Een lange houten tafel met dito bank. De cappuccino is heerlijk en het tiramisu gebakje al net zo lekker. We gaan hier nog een keer deze cappuccino drinken, eh ja zonder gebak dan….Het wordt druk. Als we zijn opgedroogd lopen we weer terug in de regen die nog harder naar beneden komt. Het blijft de hele middag een beetje miezeren en we blijven lekker binnen en kijken wat tv en puzzelen. Rond zessen is het droog en wordt het ook wat drukker in de straat. Wij gaan ook naar buiten en lopen naar de steiger. Er komt net een boot aan en we blijven even kijken naar het aanmeren. We zien nu goed dat het water in de zee een stuk gestegen is. De loopbrug moet met kracht op de boot worden geduwd. Als we weer terug zijn in ons huisje moet er nagedacht worden wat we willen eten. In een warme maaltijd hebben we eigenlijk geen zin. De cafetaria in Friedrichshafen zijn dicht zie ik via Google, maar wel een Mac bij het station. We stappen in de auto en rijden erheen. Er is een plekje waar we voor een uurtje kunnen staan met de parkeerschijf. Het is een kleine Mac zonder zitplaatsen. We eten op het perron. De mussen pikken ook een graantje mee.

dsc00800dsc00798

Maandag 20 juni warm en zonnig.

Fietstocht Bodensee (1) Van Langenargen naar Immenstaad via Lindau

Na het ontbijt lopen we naar de fietsenwinkel en huren we twee fietsen. We mogen de fietsen huren zolang als we willen en daarna pas betalen. Mocht het een paar dagen regenen, dan kunnen wij de fietsen inleveren en daarna weer opnieuw huren. Er wordt een mandje achterop geklikt en het zadel op de goede hoogte. We fietsen naar Friedrichshafen en gaan via de stad naar de haven en drinken daar een kop cappuccino. We lopen de pier op waar de uitkijktoren is en volgen het grote schip waar enorme vrachtwagens en personenauto richting Zwitserland gaan. We gaan naar de VVV en kopen een fietskaart rondom Bodensee. Het is een mooie geplastificeerde kaart. We besluiten naar Langenargen te fietsen. Voorbij de brug waar wij naar benden gaan zien we dat het fietspad onder water staat. Zo hoog is het water gestegen. De weg die wij moeten vervolgen langs de Bodensee staat ook onder water en daarom moeten wij bovenlangs, naast een drukke weg. Jammer. Gelukkig doen we kleine dorpjes aan die kronkelend op afstand langs de zee voert. We zien een leuk terras en we drinken hier thee. We zijn sneller dan verwacht bij Langenargen en besluiten door te fietsen naar Lindau en daar de boot te pakken terug naar Immenstad. Bij de pier kijken we hoe laat de boot vanaf Lindau vertrekt en we hebben anderhalf voor 13 km. Dat moet te doen zijn. Het is een mooie route, maar ook nu zien we op wandelpaden en op plekken waar je vlak bij zee op een bankje kan zitten dat deze onder water staan. Een hoop hout en vieze zooi ligt langs de kant. Als Hennie een onverwachte beweging maakt, omdat hij verkeerd rijdt ligt ineens zijn ketting eraf. Gelukkig is de ketting slap en kan hij zonder veel moeite en vieze handen de ketting er weer om heen leggen. Morgen maar even na laten kijken en nu wat voorzichtig rijden. We blijven gelukkig wel langs de Bodensee fietsen en kijken af en toe naar de bedrijvigheid op het water. We zien de trein rijden die naar Lindau gaat en steken het spoor over. Het is druk met fietsers op het smalle fietspad en wij rijden er naast waar tegenliggers komen op hun fietshelft. Aan het eind fietsen we onze helft weer op. We zien links van ons een speelparkje wat onder water staat. Er zijn jonge kinderen die met veel plezier met de fiets door het water worstelen. We komen twintig minuten voordat de boot vertrekt aan in de haven. We kopen een kaartje en een lekker broodje gezond met verse jus en stappen aan boord. Het is druk, ook met fietsen, maar het is dan ook de laatste boot. Het is heerlijk weer en we zitten op het achterschip. Het water wordt woest omhoog gegooid tijdens het draaien. De boot maakt stops en we zitten heerlijk twee uur op de boot. Ik zie in de verte een vliegtuig steeds lager vliegen, maar het blijft voor de bergen van Zwitserland, totdat ik em niet meer ziet. Later zal blijken dat daar een vliegveld is. Zo door het turen, de warmte van de zon, het geronk van de motor en het geklots van het water vallen je ogen zo dicht. We zijn rond zeven uur thuis en we eten een lekkere Hollandse maaltijd.

img_1447img_1458dsc00811dsc00816

Dinsdag 21 juni bewolkt en warm

Zwitserland van dichtbij

Vandaag is het een bewolkte dag, maar droog en niet koud. We gaan met de fiets naar de fietsenzaak en laten de ketting strakker zetten. We gaan verder richting Friedrichshafen naar Kaufland waar we heerlijk struinen door deze grote winkel waar ze echt alles hebben. We nemen gelijk boodschappen mee. Onderweg terug naar huis kopen we een bakje aardbeien. Thuis lunchen we heerlijk met een uitsmijter en een boterham met aardbeien. Ik ga in de middag heerlijk aan het water zitten en geniet van de zon en de eenden, zwanen en vooral veel mussen. Later gaan we naar het Bodensee centre in Friedrichshafe om te kijken naar een goede verrekijker. Mediamarkt is er, maar heeft niets. Verder zijn er kledingzaken en soort Action en meer van dat soort winkels. We rijden terug naar het centrum en vragen bij een boekenhandel of zij een fotozaak weet. Dat weet ze en net voor sluitingstijd kopen we een goede niet al te grote verrekijker. We worden heel leuk geholpen door een jonge knul. We gaan naar huis en ik maak kip piri piri. Tenminste dat was de bedoeling, maar ik gebruikte het kruidenzakje voor de marinade. Gelukkig had ik ook nog een ander wereldgerecht en is het toch nog goed gekomen. Net voordat de zon onder gaat lopen we naar de pier en kijken we met onze nieuwe verrekijker naar de sneeuw op de toppen van de bergen aan de overkant waar Zwitserland ligt. Ook de vliegtuigen  en de gebouwen in de verte zijn leuk om te bekijken.

dsc00787dsc00850

Woensdag 22 juni onbewolkt, zonnig en warm

Fietstocht Bodensee(2) Van Atnau(Zwitserland)naar Friedrichshafen via Bregenz.

Onze opstapplaats voor de boot is aan het einde van onze straat, dus we kunnen alles lekker op ons gemak doen. Het is druk op de pier. De meeste mensen gaan naar Konstanz. Deze boot komt als eerste en de boot naar Zwitserland komt niet veel later. Er stappen weinig mensen in. Het is een kleine boot die niet gericht is op fietsen. Onze fietsen zetten we in het gedeelte waar je ook kan zitten. Het is ook een andere rederij met andere regels. Hij is ook veel kleiner dan de boot naar Konstanz en lijkt meer op een echte veerpont. De veerman(pontschipper of kaartverkoper)ziet onze landencoupon en begrijpt direct wat de bedoeling is en vraagt waarom ik geen gratis kaart hebt.(We hadden deze wel aangevraagd, maar  bij de aanvraag is er verwarring ontstaan en kregen we er maar één toegestuurd. Bovendien waren we de FIP kaarten vergeten aan te vragen.(DOM DOM). De overtocht duurt ongeveer drie kwartier en we varen recht naar de overkant. De pier is behoorlijk lang en gaat aan het eind wat omhoog. Het fietspad is verboden voor geautoriseerd verkeer en leidt ons langs de Bodensee. De huizen die er staan ontnemen het zicht op de Bodensee en een blik op de mooie huizen krijgen we ook niet, omdat deze worden omlijst door een stenen muur of heg. Dat is weer nodig omdat aan de andere kant van het fietspad de trein langs dendert. Gelukkig zijn er inkijkjes en kunnen we toch wat van het uitzicht genieten. We passeren dorpjes en soms gaan we het spoor over om aan de andere kant verder te fietsen. Het is erg stil en rustig. We fietsen omhoog richting een dorpje om op zoek te gaan naar een café/restaurant. In het dorp is het spookachtig stil. We zien niemand en als we een café vinden, is deze gesloten. We vervolgen onze weg en gaan een dorp verder nog maar es kijken. We moeten flink klimmen en vinden bovenaan de weg een restaurant naast een soort industrieterrein. Hier is het ook erg stil. De bediening vraagt of we wat willen eten. De dagschotel is spaghetti. Maar we vinden het nog wat te vroeg en hebben meer trek in koffie. We hebben gezien dat er juweeltjes van huizen staan en dat de levensstandaard van de Zwitsers hoger is dan die van de Duitsers, en dat voelen we in onze portemonnee. Maar ach, het is vakantie en we zijn nog nooit in Zwitserland geweest.We komen bij een station van het spoor die we al een tijdje volgen. Hier zijn openbare toiletten en dat komt goed uit. We vullen hier ook onze flesjes met water. We fietsen weer verder en komen bij Romanshorn. We kijken op de kaart waar we zijn en hoe we verder zullen gaan. We zien dat de boot om 17.10 uit Bregenz vertrekt. We hebben tijd genoeg en we fietsen verder naar Rorschach. We zien ook aan deze kant veel wateroverlast. Bij een open plek aan het water waar meerdere mensen zitten, waaronder werklui die tijdens de pauze van het mooie weer genieten, eten we ons brood op. Er zitten ook meerdere zwanen die brutaal om brood bedelen en agressief dichtbij komen. We raken aan de praat met mensen die vlakbij de grens met Nederland wonen en het heerlijk vinden om in Nederland te fietsen via de LF routes. We fietsen verder en blijven de hele tijd langs de zee fietsen. Het is druk met fietsers en wandelaars. We zien een kerk/klooster nog voor de stad liggen in een rotsachtige omgeving. Helaas hebben we geen tijd meer om deze te bekijken. We zien ook een mooi plein met een ommuurde ronding van heggen met beneden de zee. Er staan veel bankjes en veel groen. Het is druk. We zien een ijskar met een vrouw waar we één heel duur bolletje ijs kopen. We maken een babbeltje. We rusten gelijk wat uit. We zien langs het water de stad Reichors liggen. We stappen weer op de fiets en als we de stad binnen fietsen zien we een spoor met een perron liggen, maar hier kun je geen kaartje kopen. Vlak langs het spoor zijn er veel café’s en leuke winkeltjes. Ze liggen eigenlijk aan het perron. We vragen het aan de caféhoudster en zij vraagt het weer op haar beurt aan één van de stamgasten. Hij weet het goed uit te leggen en we moeten nog wat verder doorfietsen en dan zien we het station. Hennie komt terug met de kaartjes die ons naar Bregenz zal brengen en zegt dat de trein vijf minuten vertraging heeft. Met deze trein rijden we een halte mee en dan moeten we overstappen op een andere trein die ons naar Bregenz brengt. Dan zijn we mooi op tijd voor de boot van 17.10 die naar Immenstaad vaart. Als we bij het loket aankomen zien we dat deze tijd alleen in het hoogseizoen vaart en de laatste boot een uur eerder is vertrokken. De trein nemen is dan een optie. Om toch nog gebruik te kunnen maken van het vrijvaren kaartje nemen we de boot van half zeven naar Lindau en daar de trein naar Friedrichshafen en het laatste stukje fietsen we naar Immenstaad. En dan hebben we ineens anderhalf uur de tijd om te eten. We gaan bij de Italiaan eten. De taalbarrière is een struikelblok als je om uitleg vraagt van wat er op de kaart staat en je dan maar afwacht wat er op je bord komt. Het ziet er een beetje saai uit met alleen een stuk vlees, een citroen en een blaadje groen en gebakken aardappelen. Geen saus of salade. Waarschijnlijk had ik nee gezegd op ei, tomaat en spaghetti die eigenlijk bij mijn menu zat. Hennie zijn bord zag er smakelijker uit. Op de pier nemen we een ijsje en als de boot na 10 minuten vertraging binnenvaart, gaan we aan boord. De schipper ziet dat Hennie een vrijreizenkaart heeft en laat mij ook door. We zitten heerlijk op het bovendek en in de schaduw. We genieten twintig minuten van de overtocht en gaan verder met de trein. In Friedrichshafen is het dan nog maar 8 kilometer fietsen voordat we thuis zijn. Alleen jammer dat we de hele tijd naast de weg fietsen waar de vrachtauto’s voorbij denderen. Arme oren.

 

img_1497img_1500img_1499img_1502

Donderdag 23 juni Warme dag 32 graden

Te warm om wat te doen

We ontbijten heerlijk op het balkon. Zoals elke morgen komen er twee mussen op de rand van het balkon zitten en tjilpen. Als we wat kruimels op de grond gooien eten ze gezellig mee. Ik ga vandaag heerlijk shoppen en boodschappen doen in Friedrichshafen. In mijn eentje. Winkel in en winkel uit. Eigenlijk is het te warm om wat te doen, en Hennie kiest voor rust en gemak rond het huis en de pier. Ik fiets naar Friedrichshafen en zoek in de stad de schaduw op. Ik shop gezellig, maar zie niets bijzonders. Bij de bakker koop ik een belegd broodje en eet deze op een bankje aan de haven op. Op de terugweg stop ik bij Kaufland om daar boodschappen te doen. We eten s’avonds pannenkoeken. Rond acht uur horen we muziek op de pier. Het is een muziekkorps met jonge mensen. Het klinkt goed. Het is gezellig druk. Vooral oudere mensen met rollators. Ook de schakers, waaronder de oude baas, spelen een spelletje. Ze hebben veel toeschouwers. We nemen nog een lekker ijsje.

img_1635

Vrijdag 24 juni Warm 33 graden.

Fietstocht Bodensee (3)Van Meersburg /Uberlingen via konstanz naar Atnau.

We gaan met de fiets naar Meersburg. We fietsen via de mooie huizen van Immenstaad naar de rand van de stad. We fietsen vlak langs het water en via een camping komen we in Meeersburg aan. We drinken hier cappuccino met zicht op de binnenkomende en vertrekkende boten, met alle drukte die daarbij hoort. We kijken nog even bij de autoboot/ferry die af en aan vrachtauto’s, bussen en auto’s vervoeren. Maar ook fietsers en wandelaars. Voor een prijs die duidelijk lager ligt dan de gewone vaart. We besluiten eerst naar Uberlingen te fietsen en dan weer terug om hier de oversteek met de ferry naar Konstanz te maken. We stappen weer op de fiets richting Uberlingen waar we volgens Hennie een heerlijke apfelstrudel met ijs slagroom en saus hebben gegeten. Ik kan me er niets van herinneren, maar we gaan op zoek. We fietsen langs dorpjes en langs de zee. Ook fietsen we wat verder van de zee af en komen in open land waar de trein langs rijdt. We stoppen om wat foto’s te maken en om een roofvogel met de verrekijker wat beter te bekijken. Het is erg warm en omdat we stoppen breekt het zweet ons uit. We stappen daarom snel weer op. We komen langs de autoweg met aan de andere zijde de zee met mooie doorkijkjes waar je op de bank kan gaan zitten. Het is een druk, maar gezellig stadje  met een leuke winkelstraat. We lopen langs de boulevard waar het druk is met restaurantjes. We zien een een ristorante met een kaart waarop een uitsmijter staat afgebeeld. Daar hebben we trek in. Helaas zien we ook op de kaart staan dat het alleen geldig is tot 11.00. En dat is het inmiddels niet meer. Wat dan? We besluiten tot een pasta. Ik heb wel trek in een lasagne en Hennie neemt spaghetti. Het is een flink schaaltje en erg lekker. Aan beide zijde van ons zitten twee vrouwen op leeftijd. Een ervan heeft zuurstof en leest aandachtig alle menukaarten. Waarschijnlijk om voor haarzelf de aandacht af te leiden van haar benauwdheid. Zachtjes sukkelt ze in slaap. De obers houden haar in de gaten en maken af en toe een praatje. Ze heeft een lekker kopje koffie voor haar staan. De andere vrouw zit naast mij en begint een praatje met mij waar ik weinig van versta. We begrijpen eruit dat ze graag wil weten wat ik eet en of het lekker is. Ze kijkt me met vragende ogen aan. Ook wijst ze naar mijn armen. Waarschijnlijk door het gebruinde kleurtje. Ze wil ook steeds iets weten van de ober, die geduldig luistert. Ze bestelt een latte en krijgt er slagroom en een wafeltje bij. Ze is helemaal verrukt en kijkt me weer aan met haar kraaloogjes. We fietsen weer terug naar Meersburg en stappen daar op de autoboot. De rit duurt ongeveer 20 minuten en we zien dat we op een andere plaats aankomen in konstanz. Maar de route wordt keurig aangegeven. Een kaart heb je niet nodig voor je rondje Bodensee. We gaan naar Mac Donald voor een beker cappuccino en vullen hier ook onze flesjes met water. Ik wilde eigenlijk nog even de stad in, maar het is te warm. We stappen daarom weer op de fiets en wachten vrij lang voor de spoorbomen. De trein staat nog stil op het perron. Eenmaal aan de overkant gaan we richting Kreizingen en ook hier is het fietspad vrij van auto’s en brommers. Het fietst heerlijk met klimmen en dalen. We fietsen langs het spoor en af en toe passeert er een trein. Er staan prachtige huizen vlak langs het water. We komen bij het plaatsje Atnau en we nemen een bekertje ijs. Oei, oja we zijn Zwitserland. Op de pier zijn jongelui aan het zwemmen en zonnen. Er is een gedeelte waar je normaal overheen kan lopen, maar dat ligt nu onder water. Gelukkig ligt de pier naar de boot wat hoger. Het duurt even voor de boot aankomt en wij zijn de enige met een fiets. Het wordt langzaamaan wat drukker. Op de boot zit dezelfde schipper en hij herkent ons en lacht. De boot legt aan en de mensen die het laatst aankwamen gaan als eerste aan boord en zoeken het beste plaatsje buiten. Ach, wij maken ons niet druk, het is vakantie. We stappen aan de overkant van boord en zijn weer in Duitsland. Wat is dat toch leuk. We fietsen het laatste stukje naar Immenstaad. We eten een kleine maaltijd, soep met broodjes.

uberlingen-waterfront img_1527

Zaterdag 25 juni bewolkt en warm

Aparte tassen en valpartij

We ontbijten elke morgen met lekkere verse broodjes. De bakker zit aan de overkant van de straat. Ze hebben verschillende croissants. Een daarvan is bestrooid met zoute korrels. Deze hebben we toch maar niet meer genomen. We fietsen vandaag naar Friedrichshafen. Hennie gaat naar een radioamateurbeurs en ik ga een tweedehandsmarkt bekijken. We zullen elkaar appen en bij het station weer zien. Ik ga bij de rotonde rechtdoor en Hennie rechtsaf. Als ik bij de volgende rotonde omkijk zie ik Hennie achter me aan fietsen. Geen fietsbel of fluitje gehoord. Zijn rugtasje  met mobiel en portemonnee zat nog in mijn fietsmand. Hij gooit zijn tas op zijn rug en fietst weer terug en ik fiets weer verder. De breedte van het pad naast de weg is fiets-en voetpad ineen. Heel smal. Bij de rotonde waar de auto’s rijden wordt het fiets-voetpad ineens voetpad en moeten de fietsers ineens de weg op. Niet echt duidelijk aangegeven. Ik fiets dus gewoon door op het voetpad. Een politieauto toetert om aan te geven dat ik verkeerd rijd. Toch laat hij mij bij de rotonde voorgaan. Ach, hij zal denken ” die toeristen”.Ik stap af. Ik moet toch even kijken waar ik heen moet. Ik vraag het een voorbijgangster die mij de weg wijst. Het is een grote kale grasvlakte waar een flinke markt gevestigd is. Veel en met van alles en nog wat. Ik begin met een kraampje waar mooie en kleurrijke tassen hangen van het merk Michael Kors. Er hangt ook een klein leren rugzakje met een aparte vorm. De markt is groot en ik loop verder. Er is veel van hetzelfde. Veel tassen en schoenen en serviesgoed. Antieke spullen en veel boeken en natuurlijk hebbedingetjes. Ik zie een leuke tas met twee indelingen. Het meisje wat haar spullen verkoopt zegt dat ze de tas nog nooit gebruikt heeft. Ze is zo blij als ik de tas koop. Ach, als ik de tas niet gebruik kan ik em altijd nog weggeven. Ik geniet van het struinen over de markt en vind het jammer als ik alles gezien heb. In de verte horen we een vliegtuig. Het geluid zwelt op en even later is het oorverdovend en komt het vliegtuig heel laag over. Ik kijk toch nog even naar het aparte rugzakje, maar ja nu heb ik die andere tas al gekocht. Later zal ik van de meiden op mijn kop krijgen dat ik niet die tas van Michael Kors heb gekocht. Zo’n mooie dure merktas voor zo’n lage prijs. En dan ook nog een tas die nu in de mode is. Ik stap weer op mijn fiets en zie een Mac en besluit hier wat te eten. Ik wandel ook nog even het winkelcentrum door en koop een leuk kado voor Lisanne. Ik vind em zelf ook leuk en koop em ook voor mezelf. De winkel die ernaast gelegen is heeft zes verdiepingen met op elke verdieping eigen winkels, gevarieerd van meubels, keukens en badkamers. Die winkel sla ik over en ga ik later samen met Hennie bekijken. Ik ben nu van de route af maar volg de kerktoren die boven alles uit torent en in het centrum bevindt. Het is toch wel een wirwar van straten en daarom besluit ik de Tomtom aan te zetten en deze leidt me binnen no time naar het station. Onderweg appt Hennie dat hij ook onderweg is naar het station. Ik zit nog maar net op een bank te genieten van de zon als hij aan komt fietsen. Hennie heeft nog niet gegeten en haalt bij de stations bakker een broodje. Hij neemt mijn fiets die een mandje achterop de bagagedrager heeft en slaat zijn been niet hoog genoeg over het mandje heen. Hij maakt een duikvlucht en komt op de straat terecht met het stuur tegen zijn zij aan. Het valt me op dat de mensen op de trap gewoon kijken en niets doen.  Gelukkig valt het mee en staat hij weer op. Hij zal nog wel een beurse plek voelen in zijn zij. We gaan nog even op de bank zitten en genieten van de zon. We vertellen onze belevenissen, en als ik over het leuke aparte rugtasje vertel krijg ik ineens grote spijt en besluit terug te gaan om em alsnog te kopen. Weer dat hele eind terug. Echt weer iets voor mij, zeg. En nu maar hopen dat hij er nog is. Gelukkig is dat het geval. In mijn beste Duits die al snel overgaat in het Engels leg ik haar uit waarom ik hier weer ben. Ze vertelt dat ze al vele jaren in Duitsland woont en vele talen spreekt, vooral de talen waar ze vandaan komt( Verre Oosten)maar dat ze de Duitse taal het slechtste kent. We fietsen eindelijk naar huis en zijn gelukkig binnen voor de echte bui losbarst. We eten eindelijk weer es een Hollandse maaltijd.

img_1539

Zondag 26 juni bewolkt en later regen 20 graden

Hanenfeest

Vandaag is het een drukte van belang op het dorpsplein. Al dagen zien wij ze bezig zijn met de voorbereidingen voor de presentatie en onthulling van een bronzen beeld. Er worden lange tafels met banken neergezet. Er is bier en er zijn broodjes. We worden bijgepraat door een buurtbewoner. Hanen zijn een symbool in Immenstaad. Je ziet ze overal. Het plaatselijk harmonieorkest is in stijl en speelt vooraf. Om elf uur lijkt het hele dorp zich hier te verzamelen en de burgemeester houdt zijn praatje en hij vertelt dat het beeld voor de Immenstaadse bewoners en gasten het hele jaar door deze dwaze traditie vertegenwoordigd. Dan mag de kunstenares van het beeld haar zegje doen. Een boer en een soort van raad van elf met een hanenmuts op komt naar voren met twee verklede kinderen als kip en ze trekken een kar waarin twee levende kippen zitten. Dit is de precieze kopie van het te onthullen bronzen beeld. De muzikanten zetten net zo’n hanenmuts op en zetten in. De boer en zijn metgezel beginnen te zingen en het publiek doet mee. Hierna wordt het beeld onthuld, en gaat het feestje de hele middag door. Het is niet heel toevallig dat het feest laat in de middag stopt en alles aan kant wordt gezet, juist nu vanavond Duitsland voor het EK moet voetballen. Na het eten lopen we naar de pier voor een mooie zonsondergang. Onze piermeester alias Paul van Vliet ( hij lijkt wel wat op hem) werkt bijna altijd. Is het niet op de pier dan wel in het park om de bloemen te verzorgen. We vragen hem of hij wel es vrij is. Hij begint gelijk een praatje. Een gezellige leuke man.

dsc00885 img_1552 dsc00903 img_1555img_1568

Maandag 27 juni warm

Appenzell en op hoogte

We fietsen naar Friedrichshafen en halen twee andere fietsers in die net zo hard rijden als wij. Ze blijven in onze wielen fietsen. Maar wij moeten een boot halen. We stallen de fietsen en kopen een kaartje voor de ferry, de autoboot. Ook leuk om es te doen. Bovendien moeten we Romanshoorn in Zwitserland en deze boot gaat daar rechtstreeks heen. Er gaan enorme vrachtwagens op. Drie kwartier later komen we aan. We blijven aan boord kijken hoe de boot aanlegt en de vrachtwagens wegrijden. We gaan op zoek naar het station en staan voor het loket waar een medewerker aan het bellen is. De andere medewerker heeft het druk met een klant. Als we een beetje naar de bellende medewerker neigen, zet hij ineens zijn bordje geschlossen neer. Als hij eindelijk neerlegt, haalt hij zijn bordje weg en is een en al vriendelijkheid. We kopen een retourtje naar St. Gallen waar we moeten overstappen naar Appenzell. Het is een drie kwartier rijden met zes haltes waar hij stopt als er gedrukt wordt. Als er niemand op het perron staat rijdt hij gewoon door. In St. Gallen wordt er verbouwd en moeten we buitenom naar perron 13 lopen. We hebben vier minuten. Dit is de Apperzellerlijn en doet er ook ongeveer drie kwartier over. Dit is een soort trammetje en stopt onderweg 13 keer. Het crost door de stad en gaat hortend en stotend omhoog en is binnen een mum van tijd op hoogte. In appenzell hebben we koffie gedronken, rondgelopen en foto’s gemaakt. Mooi om te zien dat het groene heuvellandschap verandert in grote rotsen. Via een ober( VVV was gesloten) info gekregen voor Hohe Kasten. Een uitzichtpunt op 1795 hoogte. Om hier te komen moesten we terug naar het station en met de trein naar het plaatsje weisbad rijden en van daar met de bus naar Brulisau. Het treinkaartje geldt met zones en laat dit busritje nu net buiten de zone vallen. De bus brengt ons naar boven en daar zien we de gondel. Hij vertrekt over 10 minuten en brengt de mensen in 8 minuten naar boven, op een hoogte van 1795 meter. Het uitzicht is prachtig, al is er op sommige plekken laaghangende bewolking. Deze zal later helemaal wegtrekken. Hoe langer je kijkt hoe meer je ontdekt. We kunnen de Rijn helemaal volgen totdat hij één wordt met de Bodensee. Deze is ook goed te zien en we kunnen zelfs Immenstaad ontdekken. Wat zijn we blij met onze aanschaf van deze verrekijker. Door een speciaal cilinder kun je zonder bril kijken. We kijken in het dal en we kijken naar de sneeuw die op de toppen liggen. Ook zien we vogels die over onze hoofden scheren en totaal niet schuchter zijn. Het zijn Alpenkauwen met een gele snavel en oranje/rode poten. Een leuk weetje is dat de Alpenkraai een rode snavel en gele pootjes heeft. We lopen helemaal rond en zien werklui bezig die een parkje rondom maken. Met een graafmachine graven ze een rand en hellen wat schuin naar beneden. We volgen ook een tijdje een skydiver die heel hoog komt. Het valt ons op dat de mensen die met ons mee naar boven zijn gegaan, heel even over de rand hebben gekeken en vervolgens in het draairestaurant zijn gaan zitten. We hebben ze ook niet meer buiten gezien. Er komen ook mensen bij die de wandeling naar boven hebben gemaakt. Na onze bezichtiging gaan we ook in het draairestaurant zitten en nemen wat te eten. Om zes uur gaat de laatste gondel naar beneden en iedereen, zowel personeel als werklui gaan mee naar beneden. Als we beneden zijn staat de bus al klaar. En ook de trein heeft de tijd aangepast op de bus. In appenzell kunnen we gelijk overstappen in de trein naar St. Gallen en zelfs de autoboot laat niet op zich wachten. De Zwitserse OV zit goed in elkaar. Het laatste stukje fietsen we naar huis. Het was een indrukwekkende maar ook “kostbare”  dag.

img_1586dsc00939 hohe-kasten-appenzelldsc00952dsc00969 dsc00975

Dinsdag 28 juni warm 23 graden

Aagie en bomvolle schoenmakerij

We ontbijten uitgebreid en genieten van de koffie. We zitten lekker op het balkon en puzzelen wat. Na het middageten gaan we een stuk langs de Bodensee fietsen wat we nog niet gedaan hadden. Het is te ver om het helemaal te doen. De bedoeling is om in de dorpjes die we aandoen het centrum te bekijken. Als we bij Meersburg komen zien we de autoboot en ineens is daar het idee om naar Konstanz te gaan. Maar zonder fiets in Konstanz aankomen met de ferry is niet te doen. Dan moeten we te ver lopen. Dus nemen we de rondvaart boot. We gaan op zoek naar de DMdrogist om te kijken naar bodylotion met Aloe Vera. Mijn schouders zijn behoorlijk verbrand en helaas aan het vervellen. Een goede crème is nu wel van belang. Het is een grote winkel en we moeten even zoeken. We gaan de volgende straat in en zijn benieuwd of we ‘Aagie van de Bodensee’ zien. We lopen recht op haar af. Ze is mager geworden en heeft niet meer de allure van een sjieke thuisloze zoals ze die vorig jaar had. We lopen wat kleine straatjes in die leuke winkeltjes hebben. Op de weg naar de boot zien we een schoenmaker die sleutelhangers verkoopt. Ik zie een SEAT sleutelhanger en wil deze voor Marissa en Kevin kopen. Als we binnenkomen zien we dat winkel overhoop ligt. Als Hennie wil kijken bij de etalage en over een grote stofzuiger heenstapt, legt de eigenaar snel zijn telefoon neer en maant Hennie terug te gaan. “Te gevaarlijk meneer” zegt hij. Hij is de winkel aan het verbouwen, maar moet tegelijkertijd ook de klanten helpen. Het valt nog niet mee om de sleutelhanger te pakken te krijgen. Hij hangt in de vitrinekast en daar staat de nieuwe kast tegenaan. Het lukt hem toch. Met de laatste overtocht gaan we terug naar Meersburg en pakken we de fiets en gaan naar huis. Het is laat, maar we eten toch een lekkere warme maaltijd. Mijn toetje is een lekkere ijshoorn, al moet ik daarvoor wel naar de pier.

img_1526img_1519

Woensdag 29 juni bewolkt later zonnig

Hoekbank en fauteuil

Het was de bedoeling om vandaag de landenkaart om gratis te varen( alleen voor Hennie)te gaan gebruiken. We wilden nu met de boot langs de Zwitserse kant alle opstapplaatsen aan doen en dan via Bregenz naar Lindau te varen en daar de overstap te maken naar Immenstaad. Maar als we wakker worden is het bewolkt en zijn de straten nat. En een hele dag varen is alleen fijn als het echt lekker warm is. Deze dag wordt verzet naar vrijdag. De voorspelling is dan mooi zonnig weer. We gaan na het middageten nog maar es fietsen. Nu naar het Bodenseecentre in Friedrichshafen. Er is daar een winkel met vijf verdiepingen met op elke afdeling zijn eigen indelingen. Zo zijn er keukens, bedden, en meubels. Een soort woonboulevard als Alexandrium, maar dan in de hoogte. Op de meubelafdeling zijn alle meubels/eethoeken en fauteuil 50% afgeprijsd. We zien een mooie bank die wel onze interesse heeft en we dralen een beetje. We gaan er op zitten en berekenen de lengte van de bank. Het is wel weer een hoekbank met een bijpassende fauteuil. We lijken wel gek. Op 850 km van huis kijken we naar een zithoek. De verkoper is een leuke man met humor. Hij vertelt dat er filialen zijn vlakbij de grens van Nederland. Zo kunnen we thuis eerst meten en bekijken en dan alsnog voor die spotgoedkope prijs een mooie zithoek kopen. We gaan de rest van de winkel bekijken en gelijk boodschappen doen bij de supergrote kaufland. We fietsen weer naar huis en gaan na het eten nog even op de pier kijken. En net als vorig jaar zijn er jongens een spel aan het spelen met een bal waarbij degene die de bal in het water laat vallen, deze zelf moet halen. Brr, koud in de Bodensee. Leuk om te zien. Ze maken er ook een show van hoe ze over de rand springen of met een salto het water in duiken. De vissers storen zich er niet aan en trappen zelfs een balletje mee.

Donderdag 30 juni warm 25 graden

Oud en nieuw

Vandaag fietsen we naar het dorp Markdorf. We fietsen via de buitenwijk van Immenstaad naar de bewegwijzering richting Markdorf. Het is een mooie route met klimmen en mooie landschappen. We zetten de fietsen tegen een paal en zien mooie kleurige beelden in de vorm van winkelende mensen. Het is rustig in het stadje. Het stadje is gesplitst in een oude en nieuwe gedeelte. We lopen het oude gedeelte door via een poort. Boven op het plafond is een mooie schildering te zien.  Mooie oude gebouwen waar winkeltjes in zijn gevestigd. Er is ook  een oude vestingtoren die bewaard is gebleven. Er zijn restaurantjes en een ijszaak. Van een saaie waterkraan is  een grappig beeld geschilderd. We steken de straat over en komen in het nieuwe gedeelte. Moderne kantoren en huizen. Veel winkels en bakkers. Ook een klein winkelcentrum waar wat leuke winkels zijn. Hennie loopt een herenzaak binnen om te kijken of er een broek voor hem bij hangt. Er is verder niemand in de winkel en de verkoopster loopt op hem af en ‘praat’ hem een broek aan en stelt voor deze te passen. Dat kan geen kwaad, maar ik zie aan Hennie zijn gezicht dat het deze broek niet zal worden. De verkoopster daarentegen denkt beet te hebben. Als hij de broek komt showen zegt ze dat hij prachtig afkleedt. Aan mij heeft ze niets, want ik sta te zweten van de hitte en wil eigenlijk naar buiten. Uiteindelijk staan we zonder broek weer buiten. We gaan bij de bakker, waar je buiten kan zitten, iets eten. We nemen een soort croissant met kaas. De kaas is droog en heeft een aparte smaak. We gaan terug naar de fiets en rijden weer terug naar Immenstaad.

img_1626 img_1627 img_1628

Vrijdag 1 juli eerst bewolkt later zonnig  25 graden

Vreemde brabbeltaal Kippenhausen

vandaag was het de bedoeling dat we zouden gaan varen met het vrijvaren kaartje. Het weer ziet er bewolkt uit en we nemen de beslissing om niet te gaan varen. Na het ontbijt gaat Hennie naar Margo om te informeren of ze de leuke wijnglazen met de tekst van Immenstaad op het glas heeft kunnen vinden? Ze vertelt dat de glazen de volgende ochtend klaarliggen in de winkel in de straat. Ik wil nog een keer naar het dorp Markdorf voor de winkels waar we niet naar binnen zijn gegaan. Dat is toch het leukst in je eentje of met een vriendin. We hadden de fietsen inmiddels teruggebracht, maar lopen naar de fietsenwinkel en huren voor deze dag een fiets voor mij. Hennie blijft thuis. Ik maak een lunchpakketje en neem wat drinken mee. Ik fiets dezelfde route als gisteren naar Markdorf. Het is nu iets drukker. Ik zie een winkeltje waar lotto op de voorgevel staat. Bij ons is dat een tijdschriftenwinkel. Twee jonge meiden lopen naar deze winkel en gaan via de zijkant naar binnen. Ik volg ze en ik zie een tafel met spullen uit de winkel staan. Even lijkt het alsof het een tweedehandswinkel is, maar later toch weer niet. Wel kun je in deze winkel eten en drinken. Tegelijkertijd is het een soort blokker. Ik snuffel wat rond en zie dat de winkel/restaurant doorloopt naar de voorkant. Hier hangen allerlei merkkleding wat sterk afgeprijsd is. Leuke vlotte kleding en dan zie ik mijn merk (Desiquel)hangen. Natuurlijk snuffel ik daartussen en zie een leuk hemdje hangen in mijn maat. Die is voor mij. Ik loop verder de winkelstraat in en loop nog wat winkels in, maar vind niets leuks meer. Ik loop weer terug naar mijn fiets en kijk op de bordjes naar de richting Friedrichshafen. Een tocht van 30 km. Even verderop mis ik een bordje en fiets terug en gelukkig ben ik snel weer op route. Het is een mooi fietspad met aan weerszijden weilanden. Aan het eind is er een bocht waar een bankje staat. Hier eet ik mijn boterham op en geniet van de vogels en zie ook een roofvogel die ik lang kan volgen. Het is niet erg druk met fietsers en wandelaars. Ik vervolg mijn weg en kom op een punt dat ik even de weg niet meer weet. De tomtom op mijn mobiel geeft uitkomst. Ook later als ik moet kiezen in een dorp om een weg bovenlangs of onderlangs te nemen. Ik fiets bovenlangs en moet gelijk behoorlijk klimmen. Het is te steil en ik ga lopend naar boven. Als ik boven kom zie ik de zee weer en fiets het dorp uit en blijf de zee zien. Het is een mooie route langs landerijen en bospaadjes. Ik passeer ook kleine dorpen met mooie optrekjes. In Friedrichshafen rust ik wat uit en vervolg mijn weg naar Immenstaad. Ik heb genoten. We willen nog even naar Kippenhausen om daar die heerlijke cappuccino te gaan drinken. Als we aankomen kunnen we naar binnen en gaan aan een tafeltje zitten. We zien al snel dat het er erg gesloten uitziet. Geen taart in de vitrine te zien en vrij donker. De deur gaat open en de eigenaresse zegt dat het haar spijt, maar dat ze alleen op zondag open is. Haar man komt erbij en vraagt waar we vandaan komen. Het gesprek gaat als vanzelf naar het Nederlands elftal. Wat is dat toch….We horen later van Margo dat het poppenmuseum geen dienst meer doet als museum en dus alleen op zondag open is als koffiehuis. We gaan daarom bij onze eigen bakker koffie drinken en nemen er een lekker gebakje bij. In de straat is het zoals gewoonlijk gezellig druk. Ik hoor onze piermeester praten met een paar mensen. Ik zie ook dat hij gek is op dieren, want algauw bemoeit hij zich niet meer met het gesprek en heeft alle aandacht voor het hondje. Rond zeven uur gaan we naar de pier waar we gereserveerd hebben om te eten. Het is druk buiten en alleen binnen zijn er tafels. De ober vertelt dat er een tafel vrijkomt en daar wachten we op. We hebben een mooie plaats met uitzicht op de pier en het parkje. Het eten is heerlijk en het is heel gezellig. Achter de stoel van Hennie speelt een klein meisje met een kabeltouw die vastzit aan het hek. Ze gaat helemaal op in haar spel en praat een wonderlijk taaltje. Als Hennie met haar gaat babbelen, geeft ze in haar eigen taal steeds antwoord. Zo schattig. Haar broertje komt erbij en speelt het spelletje mee. Als de ouders komen om met de kinderen weg te gaan, vragen wij hen waar ze vandaan komen. Ze komen uit Israël en de kinderen spreken vloeiend Hebreeuws. Leuke spontane mensen. Later zullen we ze heel toevallig weer tegenkomen in Frankfurt.

img_1640img_1643img_1644immenstaad-am-bodensee-restaurant-seehof-05702

Zaterdag 2 juli regen

AdidasNeo en kibbelaars

Onze vakantie zit er weer op en we pakken alles in en nemen afscheid van Margo. Ze vertelt dat ze een leuke week tegemoet gaat, omdat haar dochter en haar pasgeboren kleindochter komen logeren.  We rijden eerst het Bodencentre om daar bij de Italiaan die heerlijke cappuccino te drinken. Het is erg druk en helaas is deze cappuccino lauw. We vervolgen onze weg en het is de hele tijd slecht weer. Veel regenbuien en donkere luchten. Ik hou van autorijden, maar met dit weer laat ik me lekker vervoeren. Onderweg eten we in een wegrestaurant heerlijke gebakken aardappelen met een braadworst. Als we Frankfurt binnen rijden hebben we snel de B&B hotel gevonden. We checken in en gaan daarna naar de stad. We zien in de winkelstraat een nieuwe winkel van Adidas. We gaan binnen kijken en ik zie direct een leuke sneaker voor een lagere prijs. Als we de schoen beter bekijken zien we dat de merknaam iets afwijkt, n.l AdidasNeo. Bij navraag blijkt het toch om Adidas te gaan. Niet dat het voor mij iets uitmaakt. Het blijft een leuke schoen. Ik zie ook nog leuke sport t-shirt hangen tegen lage prijzen. We blijven iets langer in deze winkel hangen en ik slaag ook nog. We zoeken een leuke eettent, waar een groot scherm hangt voor de voetbal wedstrijd Duitsland-Italië. Het is druk, maar gelukkig hebben we een plekje. En het is lekker warm. Er komen steeds meer mensen en stoelen worden bijgeschoven en het is gezellig. Er zit ook een grote groep jongelui, waarvan en stel blijkbaar al ruzie hadden, want ik zie ze regelmatig bakkeleien. Ook als zij een stoel naar voren verschuift, kijkt ze regelmatig om om verder te praten. En ja waar het over gaat weet ik natuurlijk niet. De Duitsers zitten bij elkaar en praten over het spel en juichen als er een doelpunt wordt gescoord. Waar de Italianen zitten horen we, als ook zij een doelpunt scoren. Het ruziemakend stel verdwijnen na de eerste helft en als ze weglopen, zie ik ik ze ook kibbelen over welke richting ze uit willen. Wij gaan ook terug naar het hotel om daar de tweede helft af te kijken.

img_1711t_listing_brands_adidas_neo_label_neu

Zondag 3 juli droog bewolkt en fris

Ironman en Apie

Het ontbijt is heerlijk. De straat is afgezet en we zien hardlopers voorbij komen. Als we gaan kijken horen we dat de jaarlijkse Ironman van start is gegaan.  De Ironman is de naam van een serie wedstrijden van de klassieke langeafstandstriatlon. De wedstrijden binnen het Ironman circuit gaan altijd over de volgende klassieke afstanden. Zwemmen over 3,86 km, Wielrennen over 180,2 km, Hardlopen over de marathonafstand (42,195 km). Het duurt de hele dag. We besluiten later op de dag te gaan kijken naar dit evenement en gaan eerst naar de dierentuin van Frankfurt. Het ligt dichtbij  het hotel. Het is een niet zo groot park, en ligt midden in een woonwijk. Als we binnen zijn, gaat Hennie eerst naar het toilet en ik loop de dierenshop binnen. Ik kijk een beetje rond en zie ineens “mijn” verloren apie hangen. Als Hennie terug is, laat ik het apie zien en moet hij lachen. Eindelijk na maandenlange zoektocht is hij gevonden. Ik koop een wit apie en Hennie koopt een zwart/bruine versie. Als we de winkel uit willen lopen, worden we teruggeroepen door de verkoopster. De winkel is gelijk de uitgang en we mogen niet meer terug naar de diergaarde. Bij de ingang leggen we uit dat we per ongeluk de winkel in zijn gegaan en gelukkig laat hij ons weer binnen. Het is een dierentuin zoals alle andere. Het valt mij wel op dat de dieren veel actiever zijn en veel herrie maken. Ik zie wel dat er maar een leeuw en een tijger is. Er zijn veel apen, waaronder orang-oetans met jong. Zo lief. Er zijn veel chimpansees die veel ruimte hebben en heel actief zijn. Eén heeft een baby en ze wordt met veel liefde omringd door de andere apen. Verder zagen we veel bavianen die achter elkaar aan liepen, en zodra de dominantste aap halt hield gingen ze allemaal zitten. Ik zag een mager oud, met kale plekken baviaan. Hij liep wel mee, maar niet zo snel en als laatste in de groep. Als ze gingen zitten, hield hij zich verder van de groep af. Doordat het evenement in de stad bezig was, cirkelde er constant een helikopter boven de stad. De bavianen werden daar erg onrustig van en een groep van vijf bavianen renden naar de deur van het binnenverblijf. Deze was dicht, maar ze verdrongen zich voor de deur. Het was een opeenstapeling van apen. Gelukkig werd de deur geopend en alle apen gingen naar binnen. Als laatste ging de oude kale aap die ook nog de deur zelf moest openmaken. Nu de deur open bleef kwamen de apen wel weer naar buiten. In een hok verderop zag ik een gibbon hangen. Eindeloos lang. Af en toe draaide hij zich om. Dit was mijn apie in levende lijve. Hennie wilde graag naar de formule 1 kijken en ging daarom vast terug naar het hotel en ik bleef nog een uurtje in de dierentuin. In de namiddag zijn we naar de finish gaan kijken van de binnenkomende Ironmannen en vrouwen. Wat een prestatie. Sommige mensen hadden zich een doel gesteld, b.v na een ziekte, of ouderen die dit nog wilde doen. Je zag aan de gelaatsuitdrukkingen hoe zwaar, trots of dankbaar ze waren dat ze het gehaald hadden. Het was mooi om te zien hoe ze omhelsd werden door familie en vrienden. Bovendien had iedere loper een eigen vrijwilliger die hen na de finish begeleide naar de starttent. We zijn op zoek gegaan naar een restaurant. We gingen binnen zitten, omdat er buiten geen plaats meer was en binnen de kortste keren was het binnen ook vol. Door het evenement was het overal druk. Daarom duurde het ook lang voordat we geholpen werden. Mensen die later binnenkwamen, kregen hun bestelling al. Gelukkig hadden wij een aardige bedienster die alles goed in de gaten hield. En ach, wij hadden geen haast. Het was gezellig en het eten smaakten heerlijk.

img_1791img_1682img_1690

Maandag 4 juli bewolkt

Voorbij

Ons laatste ontbijt. De vakantie is alweer voorbij. We laden alles in de auto en rijden Frankfurt uit. Onderweg nemen we onze rust en eten we wat. Ik neem het stuur over als we de Nederlandse grens passeren.

Happy planner

Standaard

In Amerika is de Erin Condren planner een grote hit. Ontzettend veel liefhebbers van plannen, versieren hun planner iedere week om zo niet alleen lekker creatief bezig te zijn, maar ook om hun planner op zo’n manier in te delen dat het voor hen goed werkt. Het maken van doelen en het plannen van activiteiten is zo ontzettend belangrijk om je dromen waar te maken. Zonder doelen heb je geen flauw idee waar je eigenlijk heen gaat en zonder het plannen van die doelen, is het knap lastig om ze te behalen. Daarnaast is het het gewoon heel erg leuk om te plannen. Het geeft rust en ruimte in je hoofd voor andere dingen.

Marissa heeft nu ook deze happy planner gevonden. Had ze al een boek volgeschreven van haar vorige passie (journaling)nu heeft ze ook een happy planner van een scrapwebshop aangeschaft met nog meer mogelijkheden om haar creativiteit te vergroten. Als je iets wilt bestellen vanuit Amerika dan betaal je de hoofdprijs (verzendkosten zijn erg hoog). Gelukkig zijn er in Nederland webshops van gemotiveerde jonge vrouwen die deze spullen inkopen en hier voor een redelijke prijs verkopen. Zij zijn begonnen als webshop aan huis met een kleine ruimte waar de spullen opgeslagen staan. Inmiddels is het ook in Nederland een rage geworden en zijn er twee winkels in Nederland waar je heerlijk kan snuffelen voor je spullen. Marissa had een happy planner gezien die ze graag wilde hebben, maar deze was steeds uitverkocht. Misschien was deze nog wel in de winkel te verkrijgen. Op internet gekeken waar de winkels gevestigd zijn. Wat een geluk. Allebei de winkels liggen in de buurt. ‘Scrapdelight’ in Nieuwegein en ‘Scrobby’ in Spijkenisse. Natuurlijk maken we daar twee leuke shopdagen van. Inmiddels had ze nog een keer gekeken op internet naar de happy planner en gezien dat haar keuze weer te koop was. Ze heeft deze direct besteld. Donderdag: In Utrecht zijn we met de bus naar Nieuwegein gereden en bij de goede halte uitgestapt. Hier was een industrie van grote bedrijven. We hadden een straatnaam en een nummer en met behulp van de gps op de telefoon kwamen we aardig in de buurt. Maar aan het eind van deze lange weg hielden de bedrijven op. Het was warm….We liepen een stukje terug en staken de weg over om op de borden te kijken of er een naam van ons bedrijfje op stond. Hier was een groot blok met kleine bedrijfjes die we gingen bekijken. Marissa zag op haar mobiel dat we akelig dichtbij waren en toen ze zich omdraaide zag ze in haar ooghoek het winkeltje liggen. Aan de andere kant van het hekwerk in de hoek was de winkel. Een klein bord wat bevestigd was op het hekwerk was het enige herkenningspunt. De zoektocht was het waard. Wat een leuk winkeltje met allerhande stickers, tape, handige apparaten, vellen gekleurd papier, en meer. Ook een handig mesje om de stickers uit snijden. Ik koop een 3D sticker van een volkswagenbusje uit vroegere tijden. De rest van de dag/avond hebben we ons vermaakt in het winkelcentrum van Nieuwegein en Utrecht. Zaterdag: Om tien uur haal ik Marissa op en rijden we naar Spijkenisse. We hebben nu een makkie, want de tomtom doet het werk. Deze winkel ligt niet in een industriegebied maar gewoon in de wijk, vlakbij een klein winkelcentrum. Het is een klein winkeltje. De twee medewerkers zitten aan een grote tafel en zijn bezig om de bestellingen voor de webshop in te pakken. In een mooi doorzichtig tasje en met grote zorgvuldigheid. Ze hebben het druk, want er liggen ontzettend veel tasjes. Ze groeten ons. Er is een nog een echtpaar in de winkel. Niet druk, maar dit is ook een leuk winkeltje met weer andere spulletjes. We rijden via een omweg(tomtom doet sinds de vakantie heel raar) en met behulp van de borden(toch het beste) naar metrostation Slinge. We parkeren daar de Rovert en gaan met de metro naar de stad en genieten van weer een shopmiddag. Wat niet wil zeggen dat we ook iets moeten kopen….

 

Scrapdelight ScrapbookwinkelScrapdelight

scrobby1Scrobby

Doodlebug Fun In The Sun Sprinkles Adhesive Glossy Enamel Embellishments ParadiseAmerican Crafts Dear Lizzy Happy Place double sided cardstock Top NotchCarta Bella Beach Day Decorative Tape Pineapple

Zussendag in Doesburg 2016

Standaard

Dit jaar gaan we naar de Veluwe. Partycentrum IJsselhoeve in Doesburg en ijsboerderij t’Kemke in Terborg. Het is anderhalf rijden met de bus en voor mij was het een mooie tijd. Kwart voor negen op Den Haag centraal. Ik ben net in de stationshal als ik hoor dat de bus er al staat. Ik haast me naar de bussenstandplaats en de chauffeur stelt me gerust ” Je bent op tijd hoor, ik ben te vroeg”. Ik begroet zwaaiend mijn familie en ga naast mijn nichtje Esther zitten die voor het eerst meegaat. Haar zus Sandra is er ook. Dat is leuk en gezellig. Sandra neemt al snel plaats naast de bestuurder en kletst honderduit. We zitten op de eerste stoelen en we hebben vrij zicht door de voorruit. We kletsen gezellig. De bus is voor een kwart gevuld. In totaal gaan er ongeveer 25 mensen mee met dit Milotreisje. Als we aankomen staat de koffie en de appeltaart al klaar. Lang blijven we niet zitten, want de chauffeur maant ons naar de bus voor ons bezoek aan de ijsboerderij. Er gaat een gids mee. Hij is een gepensioneerde gids die voor zijn plezier op een ontspannen manier en met humor leuke wetenswaardigheden vertelt. Zo laat hij de fortuinlijke villa zien van de zoon van Bennie Jolink. Hij weet ook te vertellen dat in het kasteel even verderop prinses Beatrix en haar zusjes hier vroeger gelogeerd hadden toen zij klein waren. Op de boerderij staat de boerin klaar met voor ieder een blokje kaas en heet ons welkom op haar boerderij. Een jonge werknemer die de opleiding op de land en tuinbouwschool doet vertelt het een en ander over hoe het gaat op de boerderij. Hij laat eerst de kalfjes zien die nog maar 14 dagen oud zijn en al bij hun moeder weggehaald zijn. Hij legt uit waarom dat zo is. De melk is kostbaar en zodra de kalfjes niet meer bij de moeder drinken, kunnen ze goedkopere melk aan de kalfjes geven. Dan neemt hij ons mee naar de stal waar de koeien dag en nacht binnen staan. Ze krijgen extra voer daarvoor en een speciale stalrobot zorgt ervoor dat de stal schoon en droog blijft waar de koeien lopen. Ze hebben zachte strobedden en genoeg te eten. Hij vertelt ook waarom de koeien niet buiten staan. Het kost teveel tijd om de koeien steeds weer naar binnen te halen. Bovendien is het in de zomer te warm voor de koeien in de wei. In de stal is er airco. Er is één man die zich daar een beetje over opwindt. En wij vinden het ook wel jammer. Vervolgens liet hij de ruimte zien waar hij de koeien twee keer per dag melkt. We worden naar de ijssalon gebracht en onder het genot van drie bolletjes ijs kijken we naar een superkort filmpje waarin de boer iets uitlegt over het maken van ijs. Ze promoten hun ijs door op evenementen te gaan staan met hun ijskar. We stappen de bus weer in en worden uitgezwaaid door de boer en boerin. We rijden weer terug naar de IJsselhoeve voor een heerlijk uitgebreide lunch die ingeleid wordt door de eigenaar. Er is een warm en een koud buffet. Het smaakt heerlijk. Na de lunch gaan we de bus weer in voor een rondrit door de Veluwe Zoom waarin we door de omliggende dorpjes heen rijden. Onze gids gaat ook mee voor de nodige wetenswaardigheden. Het is een mooie route met prachtige dorpen, de IJssel en prachtige villa’s. De gids vertelt o.a. over verbouwde boerderijen tot woonboerderijen. Ook voorbeelden van geldverspilling van niet afgemaakte snelwegen. Bij Loenen gaan we de bus uit en kunnen we de waterval van Loenen bekijken. We maken foto’s en lopen wat rond. Een half uurtje later worden we de bus weer in gedirigeerd. En de gids is nog lang niet uitgepraat. Als we terug zijn in de hoeve mogen we lekker op het terras zitten en genieten van een drankje. Hanneke kon helaas niet mee en vond het leuk als zij via mij onze drankjes mocht betalen. Dat werd erg gewaardeerd door de meiden. Het was tijd voor de het diner. Het was een buffet met salades, patat, vlees en vis en meer. Het was allemaal goed en erg lekker. Het toetje was een ijsje, alleen jammer dat het hoorntje taai was. Om zeven was het tijd om weer naar huis te gaan. We zijn weer bijgepraat. Het leuke was dat er dit keer meer nichtjes mee zijn geweest. Bedankt meiden voor een leuke dag.

IMG_1720IMG_1728

IMG_1732IMG_1746 IMG_1747

Slingerapie 2

Standaard

Het wonder is geschiedt. Ik heb em weer gevonden. De juiste hoogte en de juiste kleur. Het verhaal gaat drie jaar terug in tijd. Ik wilde graag een mascotte voor de Rovert, omdat ik mijn rijbewijs gehaald had. Ik zag dit apie en was meteen verkocht. Hij paste perfect om de versnellingspook en danste mee tijdens het schakelen. Totdat hij in het stofzuigergat verdween tijdens een schoonmaakbeurt. Ik vond wel weer een soortgelijk apie, maar die was te groot, alhoewel hij wel erg leuk om de pook heen hing, net als je alsof tie ver naar achteren schoof als je gas gaf. Toch was dat niet HET apie waar het allemaal om ging. Afgelopen vakantie waren we in de dierentuin van Frankfort en voordat we de dieren gingen bekijken, stapte ik de winkel binnen en zag daar, mijn hart maakte een sprongetje, MIJN witte slingerapie. Ik heb em gelijk gekocht. Nu zit hij weer triomfantelijk om de versnellingspook. De zoektocht heeft Hennie ook geraakt, want soms prijkt er nu een zwart/bruin slingerapie om de versnellingspook…….gibbon

lekker eten met de familie

Standaard

Anneke en Hennie zijn naar de verjaardag geweest van Tante Nel die 94 jaar werd. Het was druk met familieleden en kennissen van haar. Er werd kennis gemaakt met de neven van Hennie en Anneke. Er werden herinneringen opgehaald.

Via de mail houden we contact met onze familie die we via facebook hergevonden hebben. Vooral onze neef vindt het fijn dat we elkaar weer wat vaker zien en wil graag met ons eten. Een datum word geprikt om samen te genieten van een diner in het verpleeghuis waar zijn moeder en onze tante nel woont. Het is het verpleeghuis waar ik jaren gewerkt hebt, jaren geleden. Inmiddels is het erg veranderd en sommige ruimtes herken ik nog wel. Leuk om daar weer eens te zijn. Het verpleeghuis heeft een restaurant waar je als bewoner en familie, maar ook mensen van buitenaf kunnen eten tegen een redelijke prijs. We gaan eerst wat drinken en gezellig bijpraten. Lisanne en Marissa zijn er ook bij en later komt Anneke en Ton. Bert en zijn vrouw natuurlijk. De andere neef( broer van Bert) en zijn vrouw zijn er niet bij. En dan nog tante Thea en ome Joop( een broer van Hennie zijn vader). Ingrid is een nicht van ons en zij was er door ziekte ook niet bij. Er worden wat foto’s gemaakt door een kennis van Bert die in het verpleeghuis verblijft en vond het erg leuk om te doen. Het was tijd om aan tafel te gaan voor het diner. Het werd goed verzorgd en het smaakte heerlijk. Bert was aan het genieten en vroeg ook aan ons of wij het fijn hadden. Dat was ook zo. We blijven elkaar zien, dat is zeker.

Verbaas je over deze groep mannen.

Standaard

Ooit kreeg ik via facebook deze groep mannen te horen en te zien en wat zijn ze goed. Neem de tijd en geniet.

Vocal Sampling 

Vocal Sampling is an all-male a cappella musical group from Cuba. They are distinctive for their rich a cappella adaptations of traditional Cuban salsa music, son and Rumba, such as their renditions of “El Cuarto de Tula” and “La Negra Tomasa”, vocally imitating the piano, cowbell, conga, bass and trumpet,used originally in such songs. Their 2002 album Cambio de Tiempo (English: Change of Time) was nominated for 3 Latin Grammy Awards.